امروز اعتیاد ،هپاتیت ، HIV

دیروز نه شرقی نه غربی .......

امروز تئوری قرص های اکستازی

دیروز سلام بر چشم های شیشه ای

امروز یک ملیون جراحی بینی ، لنزهای رنگی

دیروز اژیر قرمز ، اضطراب های زرد ، انتظارهای سپید

امروز عشق هایی کز بی رنگی بود. ........

دیروز سفر به چزابه ، از کرخه تا راین ، بوی پیراهن یوسف

امروز " توکیو بدون توقف"

دیروز انبوه جانبازان شیمیایی

امروز رادیو فردا ، موج

دیروز نخل های افسرده ، زیتون های کال

امروز  CD   جشن جدید استقلال

و امروز هنوز نسیم لبخند های بسیجی ما را به فردا امیدوار کرده

دیروز الو ! الو ! یا حسین ؛ ان جا جبهه است ؟؟؟

امروز شماره مورد نظر در دسترس نمی باشد  the mobile set is off . عشق بی پاسخ

دیروز زنده باد بسیجی ؛ بی حجاب محتاج نگاه دیگران است

امروز نگاه زاده علاقه است ، حجاب کیلو چند ؟؟

دیروز اب و اینه و قران ، خدانگهدار.

امروز گودنایت ، بای بای

دیروز کربلای 1و2و3

امروز 50 میلیارد باد هوا ، خیالی نیست

دیروز ماشین اداره ، بیت المال

امروز ماشین اداره ، مال البیت

سرویس جهان اسلام : از زمانی که وهابیت توسط محمد بن عبدالوهاب تأسیس شد، تا این زمان جنایات بسیاری توسط آن ها انجام پذیرفت. بسیاری از زنان و کودکان بی گناه به وضع فجیعی کشته شدند و بسیاری از مکان ها ی مورد احترام مسلمین در این راستا تخریب شدند.

این آثار و اماکن تاریخی که بیانگر فرهنگ و تمدن اسلامی بود به واسطه ی تحجر و کوته فکری فرقه ضاله وهابیت ویران شد :

تخریب بارگاه ائمه بقیع در قبرستان بقیع

برخی از مورخان و شاهدان عینی مانند جهانگرد مستر ریتر می گوید : مدینه همانند شهر زلزله زده  شده بود. تمام اماکن مقدس و زیبای مسلمانان به دست وهابیون ویران شد و نشانه های قبور مخصوصاً در بقیع از بین رفت. وهابیون سالها بوسیله ی سگ ها و چارپایان و دیگر رفتارهای زشتشان به قبور ائمه و شهدا و اولیای خدا اهانت می کردند. بقیع را محل زباله های خود کرده بودند. این ادامه داشت تا خبرها به دیگر مسلمانان جهان رسید تا آنکه در سال 1227 ه.ق وهابیون شکست سختی از عثمانی خوردند . در نتیجه بقیع ساخته شد. ولی در سال 1344 ه.ق وهابیت دوباره به قدرت رسید. در نتیجه از 18 رمضان آن سال زیارت را ممنوع کرد و با تهدید علمای مدینه حکم تخریب قبور ائمه بقیع را گرفت . بالاخره در 8شوال آن سال با غارت اماکن مقدس مردم مدینه را مجبور کرد تا در تخریب این اماکن و حرم ها شرکت کنند. آنها می خواستند که قبر پیامبر اکرم (ص) را در آن سال ها تخریب کنند ولی به خاطر خواب وهشتناکی که ابن سعود دیده بود منصرف شدند. تخریب حرم مطهر امامین عسگریین در سامرا

تخریب حرم امام حسین (ع)

تخریب حرم همسران پیامبر

تخریب حرم عبدالله پدر پیامبر

تخریب حرم ابراهیم پسر پیامبر که در زمان رسول خدا ساخته  و خود رسول خداب ا دستان خودشان آن را تعمیر نمودند و عثمان بن مظعون

تخریب حرم دختران رسول خدا

تخریب حرم اجداد پیامبر عبدمناف و هاشم و عبدالمطلب

تخریب حرم ابوطالب یار باوفای پیامبر و فطمه بنت اسدکه پیامبر شخصاً آن را ساخته بودو زیارت گاه قرار داد

تخریب حرم بستگان ائمه و رسول خدا

تخریب حرم اصحاب رسول خدا همچون مانند جابر بن عبدالله و مقداد و اسامه و سعد بند معاذ و بیست نفر دیگر از صحابه ایشان

تخریب حرم مادر پیامبر

تخریب حرم ام البنین

تخریب حرم آمنه بنت وهب و مادر پیامبر اکرم (س)

تخریب مسجد و ضریح علی بن امام صادق (ع)

تخریب مسجد جواثا اولین مسجدی که بعد از مسجد النبی در آن نماز جمعه برگزار شد.

تخریب مسجد رذالشمس؛ همان مسجدی است که در آن خورشید به دستور پیامبر(ص) و به اذن خدا به وسط آسمان آمد تا حضرت علی(ع) نماز عصرش را در زمان فضیلتش به جا  آورد.

تخریب مسجد سلمان

تخریب مسجد الرایة (پرچم) ؛ مکانی در کوه ذباب بود که پیامبر خدا (ص) از آنجا بر کندن خندق نظارت می کردند

تخریب مسجد البغله

تخریب مسجد تنیة الوداع

تخریب مسجد حضرت عباس بن علی (ع) در روستای مطیرفی در احساء

تخریب مسجد عتبان بن ملک که مصلای رسول خدا (ص) بود

مسجد جوانان در احساء،دومین مسجدی که پس از مسجد رسول الله در آن نماز جمعه برگزار شد

تخریب حرم مطهر شهدای احد و حمزه سیدالشهدا(ع) عمو و برادر رضایی پیامبر(ص)؛ پیامبر(ص) در داغ عموی بزرگشان فرمود : از این روز سخت تر در زندگی شان نخواهند داشت.

حرم مطهر شهدای فخ که به فرماندهی حسین بن علی (ع)، نسل چهارم امام مجتبی(ع) صورت پذیرفت. این واقعه 108 سال بعد از واقعه ی کربلا علیه بنی عباس اتفاق افتاد که امام جواد (ع) در وصف آن مصیبت عظیم می فرمایند : بعد از واقعه ی کربلا هیچ کشتاری عظیم تر از واقعه ی فخ نبود.

تخریب حرم شهدای حره که دو سال بعد از واقعه کربلا و حمله ی یزید به مدینه در دفاع از مدینه الرسول به دست سپاه انبوه شام به شهادت رسیدند و بعد از شهادت آنان؛ به مدینه حمله کردند و موجب شد تا هزاران تن از مردم مدینه در خون خود غلط بزنند.

تخریب نشانه ورود و خروج فاطمه بنت اسد مادر امیرالمؤمنین پس از تولد آن حضرت از کعبه

 تخریب مقبره حضرت یسع(ع)  از پیامبران الهی در روستای اوجام در فطیف

تخریب قبور شهدای بدر که بنای یادبود آن به دست شخص رسول خدا ساخته شده بود.

تخریب مصلای رسول خدا (ص) در کنار کعبه

تخریب خانه حضرت خدیجه (س) که جایگاه نزول وحی و محل تولد حضرت زهرا(س) و محل ازدواج رسول خدا (ص) و محل رحلت حضرت خدیجه(س) و محل زندگی پیامبر(ص) تا روز هجرت بود. در این خانه اتاقی بود که خزینه ی حضرت خدیجه (س) بود که همه وقف اسلام شد.  بعد ها زهرای اطهر در این اتاق می نشست و شخصاً گندم آسیاب می کرد و نان می پخت و سختی ها را متحمل می شد. اتاق دیگر این خانه محل عبادت رسول خدا (ص) و محل نزول وحی بود. اتاقی هم برای رسیدگی به امور مسلمین در آنجا وجود داشت.

تخریب خانه ی حضرت زهرا(س)  در مکه

تخریب خانه حضرت علی (ع) و حضرت زهرا(س) در مدینه که محل حضور مکرر حضرت رسول خدا(س) و محل ولادت امام حسن (ع) و امام حسین (ع). همچنین محل نزول آیه ی تطهیر  و حدیث کساء 

تخریب خانه امام سجاد(ع)

تخریب خانه امام صادق (ع) که سابقاً منزل حارثهة بن نعمان بود و محل ازدواج های پیامبر(ص)

تخریب خانه حمزه(ع)

تخریب خانه ی تولد حضرت رسول خدا(ص) در پشت کوه صفا

تخریب خانه ام هانی محل شروع معراج پیامبر(ص)

تخریب خانه ابوایوب انصاری اولین اقامتگاه پیامبر(ص) در مدینه که حدود هفت الی دوازده ماه محل نزول وحی بود تا مسجد قبا و اتاقهایش ساخته شود

تخریب خانه ارقم (دارالخیزران) در دامنه کوه صفا؛ پناهگاه رسول خدا(ص) و نقطه آغاز نشر و گسترش احکام اسلام و اولین عبادتگاه مسلمین در مکه

تخریب بیت الاحزان و گنبد بالای آن؛ بیت الاحزان خانه ای است که حضرت زهرا(س) در آنجا به سوگ پدرش می گریست.

تخریب بارگاه های متعدد در قبرستان بقیع

خانه ام المؤمنین حضرت خدیجه بنت خویلد در مکه مکرمه

تخریب مقبره ی حضرت خدیجه (س)

تخریب جایگاه شق القمر

تخریب جایگاه عهد نامه مشهور رسول خدا (ص) با مشرکان که آن عهدنامه توسط موریانه خورده شد به جز بسم الله

تخریب محله و کوچه ی بنی هاشم

تخریب خندقی که در جنگ خندق به دست مسلمین کنده شده بود

تخریب دیوار دور شهر مدینه که توسط عضدالدوله دیلمی بنا شده بود 

تخریب شعب ابی طالب

جایگاه نفس الزکیه در مکه مکرمه

تخریب جاده ای که غار حراء را به مسجد الحرام وصل می کرد

تخریب حرم حلیمه دایه ی پیامبر (ص)

تخریب حرم ابوذر و ربذه

تخریب قبرستان المعلی در مکه مکرمه که بارگاه و مقبره برخی از اهل بیت علهیم السلام و یاران پیامبر در آن قرار دارد.

تخریب حرم حضرت حوا(س)

تخریب جاده غار ثور که حکایت تخم کبوتر و تار عنکبوت آن معروف است

و صدها آثار دیگر اسلامی که توسط وهابیون تخریب شد

نکته قابل توجه اینکه این ویرانگری های آثار تاریخی اسلامی، در حالی صورت می گیرد که رژیم سعودی و وهابیان از آثار یهودیان در مدینه منوره حافظت و نگهداری می کنند؛ و با نصب تابلوهای هشدار دهنده مردم را از نزدیک شدن به آنها باز می دارند

منابع :

کتاب کشف الارنیاب

مجله مظلوم و غریب بقیع

کتاب آثار اسلامی مکه و مدینه

کتاب کربلا شهر حسین(ع)

سایت تبیان

سایت شهید آوینی

اين حال، در مورد نوع سكته ميان خبرگزاريها اختلاف نظر وجود دارد. در حالي كه واحد مرکزي خبر گزارش داده است حضرت آيت الله العظمي بهجت ساعت 15:10 دقيقه روز يکشنبه به علت ايست قلبي به بيمارستان حضرت ولي عصر قم منتقل شد که متاسفانه تلاش پزشکان براي احياي ايشان موثر واقع نشد، خبرگزاريهاي ايسنا و مهر به نقل از يکي از مسئولان بيمارستان حضرت ولي‌عصر قم اعلام کردند: ايشان به محض سکته مغزي به اين بيمارستان منتقل و در بخش ICU بستري شدند اما قبل از بستري دارفاني را وداع گفته بودند.

دیشب کسی برای تو سجاده وا نکرد

بغضی ترک ندید و گلویی صدا نکرد

انگار ما بدون حضور تو راحتیم..!!!! 

وقتی کسی برای ظهورت دعا نکرد 

ما را همین صدا نزدن بی خیال کرد

ما را همین صدا نزدن با خدا نکرد 

وقتی که دامن تو رها شد ز دست ما 

دست گناه دامن ما را رها نکرد 

در روزگار ما تو بیابان نشین شدی 

خاکم به سر از اینکه دل ما حیا نکرد

توبه از اینکه این دل  بی بند و بار ما 

جایی برای آمدن یار وا نکرد

اللهم عجل لولیک الفرج

7. آيه التقاء بحرين

اين آيه از جمله آياتى است كه علاوه بر معنا و تفسير ظاهري، به حكم تفسير باطنى بر آن حضرت منطبق است:

مرج البحرين يلتقيان. بينهما برزخ لايبغيان. يخرج منهما اللؤلؤ و المرجان. (الرحمن، 55/19ـ

22)

غالب مفسّران و محدثان و مورخان فريقين، معتقدند كه شأن نزول اين آيات درباره تلاقى بحر نبوت و ولايت و درباره حضرت فاطمه‌(س) و علي‌(ع) است.

علامه بحراني، دوازده روايت كه بعضى از آنها از طريق اهل سنت نقل شده،

ذكر مي‌كند كه مراد از «بحرين» على و فاطمه هستند كه هيچ گاه بر يگديگر، بغى و سركشى نمي‌كنند.

در تفسيرى از ابن عباس نقل شده كه:

برزخ ميان آن دو، مهر و محبتى است كه از بين رفتنى نيست و همين مهر و محبت، مانع سركشى هر كدام، نسبت به ديگرى است.

دربار الهي، بر اساس نبوت و ولايت مطلقه، با بندگانش، تماس حاصل كرده و مشعل هدايت برافروخته است و اين سلسله كه فرد اتم و اكمل آنها، حضرت رسول و خاندان عترتند، دربار روحانيت ربوبى را تشكيل داده و واسطه فيوضات غيبى هستند.

همان طور كه عالم طبع از تركيب و تجزيه و تحليل عناصر و مواليد، دائماً در ايجاد وجود است، در عالم انسانيت و معنويت نيز اين ارتباط در بين ارواح مجرده كه در ابدان مختلفه بروز و ظهور مي‌كنند، تجلى كرده، از آن تلاقي‌ها، عناصرى ممتاز به دست مي‌آورد، از آن جمله، تلاقى اقيانوس محيط نبوت با درياى عميق ولايت است كه به وسيله مهد عصمت و طهارت، تلاقى كرده و از آن گوهرهايى گرانبها كه براى هميشه مورد استفاده بشر مي‌باشد به وجود آمده است.

چنان‌چه در ابتداى اين مقاله گفتيم آياتى كه در قرآن كريم، پيرامون وجود پنج تن و فاطمه زهرا‌(س) است، بسيار مي‌باشد كه ما در اين مقال تنها به ذكر چند نمونه از آيات، پرداخته و بررسى كامل‌تر را به علاقمندانش واگذار مي‌كنيم.

پایان

6. آيات ابرار

إنّ الأبرار يشربون من كأس كان مزاجها كافوراً. عيناً‌يشرب بها عباد اللّه يفجّرونها تفجيرا. يوفون بالنذر و‌يخافون يوماً كان شرّه مستطيراً. و‌يطعمون الطعام على حبّه مسكيناً و‌يتيماً و‌أسيراً. إنّما نطعمكم لوجه اللّه لا نريد منكم جزاء و‌لا شكوراً. إنّا نخاف من ربّنا يوماً عبوساً قمطريراً. (انسان،76/5 ـ10)

ابرار در آخرت از جام‌هاى بزرگ لبريز بهشت كه چون كافور، سرد و دلپذير است، مي‌آشامند و آن كافورها، خوشبوى و شيرين است. اين آب، آميخته است به آب چشمه‌اى كه براى بندگان خاص خود خلق شده و هر كجا بخواهند، آن كاسه‌ها حاضر است و در قصرها مهيا است. اين آب گوارا مثل اين است كه در عمارات و ابنيه بهشت،

هميشه جريان دارد و در اختيار بنده‌هاى وفادار خداست. اينان به نذر خود وفا كرده و اطاعت خدا كرده و از روزى كه محنت آن، آشكار است، مي‌ترسند. اينان در راه خدا به مسكين و يتيم و اسير، اطعام مي‌كنند و به زبان حال مي‌گويند: ما براى خدا، اطعام كرديم، و از شما جزا و تشكرى نمي‌خواهيم. ما از پروردگارمان در روزى كه چهره برافروخته و در هم كشيده است، مي‌ترسيم.

از مسلمات فريقين است كه اين آيه در مورد حضرت زهرا‌(س) و شوهر و دو فرزندش نازل شده است. به اتفاق مفسّران، آيات اين سوره در مدينه در هنگام كسالت حسنين‌(ع) نازل شد كه درباره نذر فاطمه‌(س) و علي‌(ع) براى سلامتى حسنين‌(ع) بود. علامه اميني، در الغدير، نام سى و چهارتن از كسانى كه شأن نزول اين سوره را داستان مذكور، دانسته‌اند، ذكر كرده‌است.

در اين مختصر، مجال پرداختن به دقايق تفسيرى و جزئيات آنچه در اين سوره آمده، نيست و تنها به ذكر اين نكته لطيف ازسوى آلوسي، مفسّر اهل‌سنت، اكتفا مي‌شود كه:

در اين سوره، سخنى از «حورالعين» كه در سوره‌هاى ديگر از آن به عنوان يكى از نعمت‌هاى بهشتى ياد شده، به ميان نيامده است و چه بسا اين ناگفتن، به حرمت نور چشم رسول خدا‌(ص)، حضرت فاطمه زهرا (س) باشد كه سوره در فضيلت او وخانواده‌اش و نعمت‌هايى كه در بهشت از آن بهره‌مند خواهد شده، نازل شده است

5. آيه مودت

ذلك الّذى يبشّر اللّه عباده الّذين ءامنوا و‌عملوا الصّالحات قل لا أسألكم عليه أجراً الاّ المودّه فى القربى و‌من يقترف حسنه نزد له فيها حسناً إنّ اللّه غفور شكور. أم يقولون افترى على اللّه كذباً.(شوري،42/23و24)

اين همان است كه خداوند به بندگانش كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند؛ مژده مي‌دهد، بگو براى آن كار از شما مزدى نمي‌طلبم مگر دوستدارى در حق اهل بيتم و هر كس كار نيكى كند در آن برايش جزاى نيك بيفزاييم چرا كه خداوند آمرزنده قدردان است. يا مي‌گويند پيامبر خدا دروغ بسته است….

ابن عباس درباره شأن نزول آيات فوق كه به آيات مودت، شهرت يافته، ‌گويد:

چون اسلام پس از هجرت پيامبر به مدينه، استحكام يافت، انصار گفتند: نزد پيامبر برويم و بگوييم در گرفتاري‌هايى كه پيش مي‌آيد، اموال ما در اختيار تو است و مي‌توانى در جهت پيشبرد دين از آنها استفاده كنى. آيه شريفه، نازل شده و پيامبر آن را در پاسخ آنان، تلاوت فرمود. منافقان مانند هميشه كه در صدد تضعيف رسول خدا‌(ص) بودند اظهار داشتند: او در همان مجلس

 

اين سخن را ساخت تا ما را پس از خود، نزد خويشانش ذليل و خوار، گرداند.

آن‌گاه آيه دوم نازل شد كه آيا بر خداوند دروغ و افتراء مي‌زنيد؟10

از نظر ادبى تفاوتى بين اين‌كه استثنا در آيه (إلا المودّه فى القربى) متصل باشد يا منقطع، وجود ندارد11 اگر استثنا متصل باشد بدين معناست كه:« من پاداشى از شما نمي‌خواهم جز دوستى اهل بيتم.» و اگر منقطع باشد12، بدين معناست كه «دوستى اهل بيت پيامبر، اجرى براى پيامبر نيست. چرا كه بهره اين دوستي، نصيب مسلمانان و دوستداران اهل بيت آن حضرت است و بدين وسيله چنين خواسته‌اى از سوى رسول خدا‌(ص) در راستاى دعوت مردم به دين است.»

بايد ديد اين چه مودتى است كه هم سنگ، هم كفه و هم وزن اجر رسالت است. مودت گروهى كه بر سر سلسله آنان زهراى مرضيه، محبوبه امت، است. همان بانويى كه پيامبر درباره‌اش فرمود:

يا حسن و يا حسين انتما كفتا الميزان، فاطمه لسانه و لاتعدل الكفتان إلاّ باللسان، ولا يقوم اللسان إلاّ على الكفتين.

اى حسن و حسين شما دو كفه ترازويى هستيد كه فاطمه، شاهين آن است و كفه ترازو در حال تعادل قرار نمي‌گيرد مگر به وسيله شاهين آن و شاهين، استوار نمي‌شود مگر بر دو كفه ترازو و…

در اين كلام، زهرا، تنظيم كننده و برقرار كننده تعادل در اين كانون معرفى مي‌شود.

4. آيه مباهله

فمن حاجّك فيه من بعدما جائك من العلم فقل تعالوا ندع أبنائنا و‌أبنائكم و‌نسائنا و‌نسائكم و‌أنفسنا و‌أنفسكم ثم نبتهل فنجعل لعنه اللّه على الكاذبين. (آل عمران،3/61)

با كسانى كه با تو در امر نبوت مجادله مي‌كنند، بگو بياييد پسران و زنان و نفوس خويش را بخوانيم وتضرع كنيم. آن‌گاه لعنت خدا بر دروغ گويان.

طبق احاديث متواتر و مشهور ميان شيعه و سنى كه قريب به اجماع و اتفاق است در روز مباهله، مسيحيان نجران، پيامبر را مشاهده كردند در حالى كه حسنين و فاطمه وعلي‌(ع)، همراه او بودند و به سوى مكان مورد نظر مي‌آمدند.

در اين آيه، نسائنا، منحصر به حضرت فاطمه‌(‌س) شده است. با اين‌كه زنان و همسران پيامبر در حجره‌هاى آن حضرت بوده‌اند و زنان بزرگ ديگرى مانند: صفيه و ام هانى و ديگران، وجود داشتند، هيچ‌كدام به اين مباهله دعوت نشدند.

زيرا مباهله (ابتهال و نفرين كردن) با نصاراى نجران يك كار عادى نيست و تنها افراد معصوم، صلاحيت آن را دارند.

صحنه مباهله، از لحظات حساس تاريخ اسلام است و حضور در اين صحنه، ايمان و اعتقاد خاصى را مي‌طلبد.

پيامبر‌(ص) براى حضور در اين صحنه از ميان زنان، تنها، فاطمه را انتخاب مي‌كند؛

يا از آن روى كه فاطمه به منزله امتى از زنان است، درست همان گونه كه ابراهيم خود به تنهايى يك امت بود.يا، اين‌كه او، محبوب‌ترين افراد، در نزد پيامبر بود. و يا چون درميان زنان مسلمان، تنها فاطمه بودكه مصداق زنى بود با يقينى تام كه مي‌توانست قدم در اين صحنه بگذارد. اما حق اين است كه فاطمه هم يك امت بود، هم محبوب‌ترين زنان در نزد رسول خدا‌(ص) و هم تنها زنى بودكه مي‌توانست تكميل كننده گروهى باشد كه به حقيقت و بر حق بودن مسلمانان، يقينى كامل دارند و نيز محور اصلى اتصال آن گروه به رسول خدا‌(ص) باشد. زيرا آنان شوهر و فرزندان او بودند.

اين‌كه پيامبر، فاطمه را در اين درگيرى اجتماعى ـ اعتقادي، احضار مي‌كند و او را در چنين مخاطره‌اى قرار مي‌دهد (خود) نمونه‌اى بارز و سرمشقى عينى است، براى تمام زنان عفيفى كه داراى اعتقادات حقند و پيرو صادق راه اويند، بر اين‌كه شجاعانه در چنين صحنه‌هايى حاضر شوند.

و نيز اين نمايش به منزله دليل عينى و ملموس است بر جايگاه والاى زهراى مرضيه، نزد پيامبر خدا و عدم برابرى هيچ زنى با او درمقام و رتبه خاصى كه دارا بود.

ادامه دارد ...........